„Bogorodica pobednica” čiji je zvanični naziv Auxilium christianorum (Pomoćnica hrišćana) nalazi se u Podgrađu Petrovaradinske tvrđave, u današnjoj Beogradskoj ulici na zgradi Šajkaškog bataljona, izgrađenoj u XVIII veku kao sedište ovog bataljona. Piše/Foto: Dobrila Martinov
Petrovaradinska bitka odigrala se 5. avgusta 1716. Tursku vojsku predvodio je veliki vezir Damat Ali-paša, a austrogarska vojska bila je pod komandom čuvenog vojskovođe Eugena Savojskog. Uspomena na tu bitku čuva se i danas u Petrovaradinu – u Podgrađu Petrovaradinske tvrđave, u današnjoj Beogradskoj ulici na zgradi Šajkaškog bataljona, izgrađenoj u XVIII veku kao sedište ovog bataljona. Iznad glavnih vrata nalaze se dva lava, a u niši stoji statua „Bogorodice pobednice” čiji je zvanični naziv Auxilium christianorum (Pomoćnica hrišćana).
Pod ovim naslovom ona se predstavlja kako oslonjena desnim stopalom na polumesec stoji na globusu koji je obavila zmija. U naručju drži malog Isusa koji kopljem probada zmijsku glavu, simbolično oslobađajući svet od osmanske vlasti. Istorija ovakvog predstavljanja Bogorodice potiče iz vremena kada su u bici kod Lepanta 7. oktobra 1571. hrišćanske snage, udružene u Svetu ligu, odnele ubedljivu pobedu i okončale osmansku hegemoniju na moru. Papa Pije V u čast te pobede donosi odluku da se svake prve nedjelje u oktobru jednostavnim obredom (rito simplex) proslavlja praznik „Bogorodice pobednice”. Papa Grgur XIII 1573. svečanost uzdiže u rang dvostrukog obreda (rito duplex) pod nazivom „Blažene Device Marije od krunice”. Ovaj praznik je slavio u početku Dominikanski red i one crkve gde je postajalo „bratstvo krunice”. Povodom stogodišnjice Lepantske bitke i nakon oslobođenja Beča od Turaka 1683. slavljenje ovog praznika rašireno je na veći broj dijeceza,
Nakon velike pobede koju je princ Eugen Savojski izvojevao nad osmanskom vojskom kod Petrovaradina 5. avgusta 1716. godine, kada su Turci nepovratno potisnuti na jug iz ovih krajeva, papa Klement XI, koji je podržao habsburšku borbu protiv Osmanlija tokom Austrijsko-turskog rata smatrajući ovaj sukob svetim ratom, proglasio je ovaj praznik većim dvostrukim obredom (rito duplex majus) i proširio njegovu proslavu na celu Rimokatoličku crkvu. Kasnije promene i konačno vezivanje za 7. oktobar pod nazivom Gospa od Krunice učvrstio je i reformisao papa Pije X u 20. veku.